صفحه اصلی > اطلاعیه های مدرسه 
اخبار > متمم 7


  چاپ        ارسال به دوست

متمم 7

به نام خدا

متمم 7 ( اسفند 95 )

(مـجموعه تـجارب مـاهانه مـفید)

(متمم 22 از مجموعه متمم ها)

7- انتخاب رشته در متوسطه اول، فرآیندی نیازمند طرح و برنامه

در پایه نهم موضوع انتخاب رشته تحصیلی برای ورود به متوسطه دوم بین سه رشته اصلی ریاضی، تجربی و انسانی یکی از مهم ترین دغدغه های دانش آموزان و اولیای این پایه است.

به همین جهت در ابتدای سال تحصیلی یکی از مباحثی که شورای دانش آموزی این پایه در نشست ماهانه خود با مدیریت مدرسه درخواست نمود، بحث برنامه ریزی برای معرفی رشته ها به دانش آموزان بود. در همان جلسه مقرر گردید که شورای دانش آموزی با طرح و برنامه ویژه ای خودش متولی معرفی رشته شود که جدی ترین مصوبه این شورا، برگزاری جلسات دانش افزایی معرفی سه رشته به صورت جداگانه و تخصصی برای دانش آموزان و اولیا بود.

در نخستین گام، برای معرفی رشته تجربی از نیروهای فارغ التحصیل مدرسه بهره بردیم و جناب آقای حجتی که دانشجوی پزشکی دانشگاه تهران و دبیر زیست دبیرستان مجاور می باشند را به عنوان مهمان دانش افزایی تجربی دعوت کردیم. این برنامه خارج از ساعت مدرسه و برای علاقه مندان به آشنایی با این رشته برگزار گردید و کار توزیع رضایتنامه و ثبت نام و برنامه ریزی آن با شورای دانش آموزی بود. نهایتاً به علت مدل خاصی از جلسه که از یک سو با محدودیت زمان و البته بیشتر پرسش پاسخ بود و از سوی دیگر با بیان واقعیت هایی از دشواری های مسیر تجربی که بعضاً مطابق میل دانش آموزان نبود همراه شد، مورد نقدهایی از سوی شورای دانش آموزی قرار گرفت. به همین دلیل برای جلسات دانش افزایی بعدی تصمیم بر این شد از افراد متخصص و با برنامه ریزی بهتری جلسات دانش افزایی را پیگیری نماییم.

از طرف دیگر سیاست مدرسه و معلمین راهنمای پایه بر معرفی صحیح و ارائه یک دید واقعی از رشته انسانی برای دانش آموزان و اولیای ایشان بود. به همین جهت برنامه معرفی رشته علوم انسانی را در یک ساعت درسی و برای تمام دانش آموزان با حضور جناب آقای دکتر جوادی یگانه برگزار نمودیم. آقای دکتر جوادی یگانه که از فارع التحصیلان مفید و استاد دانشگاه و دکترای جامعه شناسی و ریاست پژوهشگاه فرهنگ و هنر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هستند و توانستند با صحبت های خود برای دانش آموزان ایجاد دغدغه و سوال نمایند. به منظور تکمیل این فرآیند از حضور جناب آقای دکتر مشایخی برای معرفی بهتر جایگاه علوم انسانی در ایران و دنیای امروز بهره بردیم و یک جلسه دانش افزایی به صورت مشترک برای اولیا و دانش آموزان در ساعتی خارج از ساعت مدرسه برگزار کردیم. جناب آقای دکتر مشایخی که ریاست دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف را عهده دار بوده اند و بسیاری از دانشجویان مهندسی که برای موفقیت در کار در مقطع تحصیلات تکمیلی نیازمند تحصیل در دروس علوم انسانی شده اند، را دیده اند و توانستند این تجربیات را در اختیار اولیا و دانش آموزان قرار دهند. واقعیت اینجاست که تجربه ما نشان داده است، این اصلاح و تغییر نگاه به علوم انسانی به صورت جدی تر و پررنگ تر بایستی در مورد اولیا صورت پذیرد و در واقع آنها هستند که به واسطه کلیشه های ذهنیتی قبلی و پیش فرض های شخصی شان موفقیت را محدود در مهندسی و پزشکی می بینند و چه تلخ تر که این باور را به فرزندان خود منتقل کرده اند و این حجم عظیم و عجیب متقاضیان رشته تجربی که منطقی برای قبولیشان با توجه به ظرفیت های موجود، عموماً وجود ندارد نشانگر ضرورت دوچندان آگاه سازی خانواده ها از تبعات تشویق و یا احیاناً تحمیل خواست هایشان به فرزندان است.

به همین جهت در ادامه فرآیند معرفی رشته ها از توانمندی و ظرفیت اولیا هم استفاده کردیم و نامه ای خطاب به پدران نوشتیم و از آنهایی که در رشته مهندسی تحصیل کرده اند و مشغول به کار هستند، خواستیم برای معرفی رشته و شغل خود اعلام آمادگی فرمایند که نهایتاً 11 نفر از پدران در رشته های گوناگون مهندسی برای برگزاری جلسه دانش افزایی داوطلب شدند. در نهایت جلسه ای خارج از ساعت درسی با حضور دانش آموزان علاقه مند و اولیای ایشان با همراهی چهار نفر از اولیا در رشته های گوناگون مهندسی برق، مهندسی عمران، مهندسی کامپیوتر ، مهندسی مکانیک و مهندسی متالوژی برگزار گردید. این مشارکت جویی از اولیا و داخل کردن آنها در فرآیند معرفی رشته تجربه بسیار خوب و متفاوتی بود که بایستی از ظرفیت های آن با برنامه ریزی از ابتدای سال، بهره های بیشتری برد و از وجود اولیای متخصص در حوزه های کاری گوناگون به اقتضای زمان و جلسات متعدد استفاده کرد که متاسفانه توجه جدی ای به این امر نشده است. حُسن ختام این جلسه حضور جناب آقای صحاف زاده، معاون مقطع متوسطه مجتمع آموزشی مفید که خودشان سالها به عنوان مشاور و معلم راهنمای پیش دانشگاهی در انتخاب رشته دانش آموزان نقش داشته اند، بود. ایشان پاورپوینت مستندی از آمار قبولی و رتبه و درصد دانش آموزان در سه سال اخیر در رشته های ریاضی و تجربی نشان دادند، به ویژه این بخش از واقعیت که حباب کاذب متقاضیان رشته تجربی که نزدیک به پانصد هزار نفر رسیده است اما ظرفیت پذیرش آن بسیار پایین است و نشان دادن رتبه های سه رقمی ای که موفق به قبولی پزشکی تهران نشده اند و آمار متقاضیان رشته ریاضی که نزدیک به 160 هزار نفر می باشد اما رتبه های بالاتر هم توانسته اند دانشگاه های مادر در مهندسی پذیرش شوند، مورد توجه و تعجب حاضران قرار گرفت. بیان این واقعیت ها برای دانش آموزان بسیار تکان دهنده بود طوری که تا ساعتی بعد از جلسه هم با جناب آقای صحاف زاده به گفتگو پیرامون این موضوع پرداختند که نهایتاً قرار شد من این پاورپوینت را برای اطلاع همگان که در جلسه نبوده اند، سر کلاس هم نمایش بدهم. اما متاسفانه ارائه این آمار مستند و آگاهی بخشی از وضعیت رشته تجربی و دشواری های آن، از سوی متقضیان تجربی تلقی بر مخالفت مدرسه با این رشته و تلاش برای منصرف کردن ایشان از تحصیل در آن شده بود. بماند که واقعاً برای ورود به رشته تجربی در دبیرستان مجاور هم محدودیت نفرات وجود دارد و بعد از اعلام قبولی اولیه افراد در دبیرستان در اسفندماه، برخی متقاضیان رشته تجربی با توجه به ضعف درسی خود که نتوانسته بودند امتیاز کافی برای تجربی دبیرستان را کسب نمایند، نسبت به این وضعیت معترض بودند اما نمی دانند وقتی در یک رقابت با ابعاد بسیار کوچک نظیر ورود به تجربی دبیرستان نتوانند وضعیت خود را بپذیرند، یقیناً سه سال بعد که دشواری کار با توجه به حجم و کیفیت رقبا بسیار جدی تر خواهد شد، چگونه می خواهند از پس آن مرحله برآیند. وقتی با آنها گفتگو می کردم متوجه شدم بخش عمده ای از اصرارشان برای تحصیل در تجربی ناشی از توصیه های جدی خانواده و آرزوهای آنها برای پزشک شدن فرزندشان بوده است و یا نهایتاً به دلیل منافع مالی بالایی که از این رشته شنیده اند، مایل به تحصیل در آن و کسب درآمدهای آنچنانی هستند. و وقتی هم برایشان از دشواری مسیر و کم آوردن افرادی که به اشتباه وارد آن شده اند، می گفتم چندان گوششان بدهکار نبود که ما از سال بعد جدی درس می خوانیم و این وضعیت فقط برای متوسطه اول بود و ... .

در نهایت جمع بندی من که حجم بالایی از مشاوره های فردی امسالم مربوط به سردرگمی دانش آموزان در انتخاب رشته تحصیلی بود، این است که در واقع ایشان هیچ شناخت ملموس و واقعی ای از رشته ها، توانایی و علاقه مندی مورد نیاز هر رشته ندارند و هرچه می دانند در حد شنیده های عمومی و مخصوصاً از اقوامی بوده است که نهایتاً در آن رشته تحصیل یا فعالیت کرده اند. این نکته اهمیت اطلاع رسانی و داشتن برنامه ای مدون و سه ساله برای معرفی رشته های تحصیلی از سال هفتم را برای ما آشکار می سازد، که مخصوصاً در سال نهم این رسالت جدی تر و پررنگ تر می شود و بایستی به گونه ای هماهنگ و کارشناسی این فرآیند را پیش برد و در این جریان نقطه تمرکز جدی تر ما والدین هستند که عدم شناخت صحیح و واقعی ایشان از موقعیت ها و امکان موفقیت در رشته ها و راه های گوناگون، موجب جهت دهی های شخصی و بعضاً خلاف واقع برای فرزندانشان می شود که البته قطعاً مدرسه تنها به عنوان یک راهنما و یاریگر می تواند در کنار ایشان به اطلاع رسانی و آگاهی بخشی بپردازد.


٢٢:١٩ - يکشنبه ٢٧ فروردين ١٣٩٦    /    شماره : ٥١١٤    /    تعداد نمایش : ١٥٦







کليه حقوق اين سايت متعلق به پورتال مجتمع آموزشی مفید می باشد.